เขียน: ความเรียงสองชิ้นว่าด้วยที่ทางและฐานของการเขียน

หนังสือเล่มเล็กๆ นี้รวมงานเล็กๆ สองชิ้นของข้าพเจ้าไว้ รวมไปเพื่ออะไรก็ไม่สู้จะแน่ใจ มันเป็นสองชิ้นที่ช่างไกลจากกัน เก้าปีคือระยะห่างทางเวลา ส่วนในแง่กำเนิดสถานะ ชิ้นหนึ่งเขียนเพื่อตีพิมพ์ อีกชิ้นเขียนเพื่ออ่านบรรยาย ครั้นชื่อของแต่ละชิ้นก็ยังสุดขั้วอยู่คนละปลาย เมื่อชิ้นหนึ่งชื่อสั้นฉับราวกับขอขมวดทุกสิ่งจบไว้แค่นั้นอย่างคนเหลืออดจะอธิบาย—“ผิดพาน” ครั้นอีกชิ้นก็ชื่อยืดยาวราวหลุดมาจากศตวรรษที่สิบเก้าก็ไม่ปาน—“สิรินธรวรรณา ป้าริตต้ากับป้าอุ๊ : มานุษยวิทยาว่าด้วยการเขียนงานมานุษยวิทยาให้สาธารณชนอ่าน”