Ενοχές (Η Ρόζα του Αρκά, #18)

Έχει ο Θανασάκης ενοχές; Αυτό το «δύθκολο» παιδί, που είναι ο φόβος και ο τρόμος των καταστηματαρχών, ο σατράπης της παρέας και το μαρτύριο της μαμάς του, νιώθει ποτέ τύψεις για τα βάσανα που μοιράζει απλόχερα στους γύρω του; Και όμως νιώθει. Μέσα στο κεφάλι του τσακώνονται δυο φωνές: η μία τον παροτρύνει να γίνει καλό, υπάκουο και ευγενικό παιδί ενώ η άλλη επιμένει ότι η χαρά της ζωής βρίσκεται στην ταλαιπωρία του περιπτερά και στην απόγνωση του φούρναρη. Ξέρουμε βέβαια με ποια απ' τις δυο συμφωνεί ο Θανασάκης. Και καλύτερα από εμάς το ξέρει ο περιπτεράς, ο φούρναρης, ο κουρέας, ο Χάρης, ο Αποστόλης, η Τζένη, η Ρόζα και όσοι τέλος πάντων έχουν την ατυχία να βρεθούν στον δρόμο του. Είναι όμως ευτυχισμένος έτσι; Όχι, γιατί υπάρχει η Νέμεσις που πότε έρχεται με τη μορφή του μπρόκολου, πότε του σπανακόρυζου και προπαντός με την υπέρτατη τιμωρία: την απόρριψη του έρωτά του από τη Σίσσυ.
Ένα ακόμα άλμπουμ της κοσμαγάπητης σειράς "Η Ρόζα του Αρκά", που αφού ξεκαρδιστείτε στα γέλια, στο τέλος θα αναφωνήσετε μαζί με τον Θανασάκη: «Άβυθοθ η πθυχή του ανθρώπου».