انگار گفته بودی لیلی

پشت جلد:
شب برام قصه‌ی سیاوش را می‌گفتی و من خوابم می‌برد. اما قصه‌ی «لیلی» را نگفتی. قصه‌ی زندارن را هم تعریف نکردی. می‌ترسیدی تحمل نکنم؟ از این یار هم‌بندت محمود هم چیزی نگفتی. تو نمی‌گفتی یا من اجازه نمی‌دادم بگویی؟ مستانه می‌گفت آن قدر برای محمود از «لیلی» گفته بودی که وقتی از زندان آزاد شده، پیش خانم جان برنگشته. یک‌راست رفته دنبال «لیلی». برای من چرا نگفتی؟ شاید می‌ترسیدی حسادت کنم و با «لیلی» تو در بیفتم؟ ولی علی، خودت قضاوت کن. من آدم مطمئن‌تری بودم یا محمود برای از «لیلی» گفتن؟